My tu gadu gadu, a w połowie 2024 roku przeszła niezauważenie w naszej dzielnicy smutna wielce rocznica: sto lat od przemocowego i przymusowego wcielenia Ligoty do Katowic.
Decyzję o przyłączeniu naszej gminy oraz Bogucic, Zawodzia, Załęża, Brynowa i Dębu podjął 15 lipca 1924 r. Sejm Śląski. Chodziło o to, żeby Katowice stały się bardziej „polskie” – obszar miasta, ograniczony wtedy do dzisiejszego ścisłego centrum, zamieszkiwali w większości Niemcy, zaś w okolicznych gminach przeważali Polacy. Przeprowadzony na gminach gwałt spowodował powiększenie miasta, wzrost liczby jego mieszkańców no i oczekiwane spolszczenie. Mieszkańcy nowych dzielnic byli przeciwni planom Sejmu, ale ich zdaniem przejmowano się mniej więcej tak, jak dziś naszym zdaniem przejmują się władze miasta. Co więcej, już wtedy jednym z głównych celów rozrostu miasta były cele budowlane. Mianowicie w „Gońcu Śląskim” ze stycznia 1923 r. autor artykułu zachwalającego rzekomo cudowne skutki inkorporacji sąsiednich gmin pisał m.in. tak:
Można by na rozszerzonym obszarze stworzyć jednolity plan zabudowania. Katowicom brak miejsca pod budowle. Brak ten będzie kiedyś przymusem do wcielenia gmin sąsiednich do miasta. Lepiej zatem zawczasu połączyć obszary gminne w jeden i na nim wytknąć jednolity plan zabudowania, zanim sąsiednie gminy, idąc za własnemi potrzebami, swoich obszarów nie zepsują.
Nie do wiary, co my tu mamy. Nikt nie znał jeszcze pojęcia „deweloper”, ale Katowice już były mu przyjazne, otwarte
i jakże zapraszające oraz gotowe do współpracy. Dalej mamy kontrast: mędrcy z magistratu kontra gminne głupki, które znając i dbając o swoje interesy, mogą zepsuć interes wielkiego miasta. Coś Wam to przypomina…? No właśnie, mi też, ale nie pamiętam co 😉
Ze smutnej teraźniejszości wróćmy jednak do przeszłości. Pokłosiem tego anschlussu był spór terytorialny, jaki wybuchł między wolnymi jeszcze Piotrowicami a miastem. Nie uwierzycie, ale Piotrowice (wtedy w powiecie pszczyńskim) żądały pozostawienia im terenu, na którym stał Furstenhof, czyli niegdysiejsza restauracja
w pobliżu dworca. Został on włączony do tzw. obszaru dworskiego w Piotrowicach w 1911 r., a więc jeszcze przed
I wojną światową. Gmina Ligota zgodziła się wówczas na to, bo w zamian dostała zgodę na przejęcie dworca – a był z tego całkiem niezły dochód (9–10 tysięcy marek, 10 razy tyle, ile z Fürstenhofu).








